Schaduwland
‘Jullie vergeten je baby,’ riep ik nog, en ‘ik doe geen kwaad’, maar het hielp niets. De herten waren en bleven weg. Het arme baby’tje stond rillend en trillend helemaal alleen aan de rand van het ven. Zijn koppie schuw naar beneden, hij raakte zowat het water.
Ik besloot er vandoor te gaan, zodat de ouders hem op konden halen. Voetje voor voetje schuifelde ik achteruit. Het hertje boog zich nog dieper voorover naar het ven. Ik deed weer twee stappen, bleef met mijn haren aan bladeren haken, keek heel even omhoog om mezelf los te maken en toen ik weer voor me keek, was het hertje verdwenen.
Ik sprintte naar voren, mijn armen uitgestoken om hem uit het water te vissen, maar het ven was kalm. Ik ging op mijn knieën zitten en tuurde verbaasd naar beneden. Geen golven, geen hertje, niets. Alleen inktzwart, duisterdiep water.
Was hij dan misschien toch de struiken in gevlucht? Dat kon toch niet, zo vlug?
Ik keek alleen even over mijn schouder. Heel eventjes maar. Maar dat moment veranderde alles.
Dit is een fragment uit mijn verhaal Schaduwland dat in de bundel Lekker griezelen staat. Een boek vol griezelverhalen en gedichten, het één nog enger dan het ander. Geen boek voor op je nachtkastje misschien, maar wel één om lekker op de bank mee weg te kruipen.
De verhalen en gedichten zijn van: Annemarie Bon, Annie van Gansewinkel, Bart Römer, Loes Hazelaar, M. Busser & R. Schröder, Mieke van Hooft, Mirjam Mous, Pieter Feller, Stefan Boonen, Tosca Menten en ik. Natascha Stenvert heeft de illustraties gemaakt.
Lekker griezelen, april 2010. The House of Books, isbn 978 90 443 2582 9
