Broodje Koosburger is mijn eerste boek en in 2009 verschenen. Wilbert van der Steen heeft de illustraties gemaakt. Klik hier om naar de site broodjekoosburger.nl te gaan. Daar kun je meedoen aan een leuke prijsvraag!
Maartje, de tweeling Guus en Wouter en hun zus Nina moeten verhuizen naar Koosburg. Ze zweren dat ze het daar nooit leuk zullen vinden en geen vrienden zullen maken.
Maar als ze zijn verhuisd, went Maartje toch en krijgt ze ook vrienden.
Dat vinden haar broers en zus drie keer niks. Ze halen allerlei streken uit om te zorgen dat de ‘Koosburgers’ geen vrienden meer met Maartje willen zijn. Dat lukt, maar ook weer niet, want natuurlijk neemt Maartje wraak… en hoe!
Als er een drakerige overblijfjuf op school komt, mevrouw Zoggers, vinden ze er helemaal niets meer aan in Koosburg.
Bij de geheimzinnige tekening op de voorkant van het boek, hoort dit fragment:
Toen ik uitge-ieeeeed, de rest uitge-ssssst en de spin verdwenen was, prikten we in onze wijsvinger met een speld. Vond ik weer eng, maar Nina ook, dus nu vond ze me geen aanstelster. Het deed heel even pijn en toen blupte er een mooie, ronde, zwarte druppel bloed uit mijn vinger. Het bloed was niet echt zwart natuurlijk, dat leek zo in het kaarslicht. We hielden onze wijsvingers bij elkaar en toen de bloeddruppels elkaar raakten, hebben we drie dingen gezworen.
1 Nooit, maar dan ook echt nooit, gaan we vrienden maken in Koosburg.
2 Altijd, maar dan ook echt altijd, spelen we alleen maar samen.
3 Nooit, maar dan ook echt nooit, gaan we Koosburg leuk vinden.
En over die vreselijke overblijfjuf, kun je hier onder al iets lezen:
Iedereen lijkt opeens bevroren. Niemand beweegt of roept. Net een film die op pauze is gezet. Guus voelt zijn mond openzakken als hij naar mevrouw Zoggers kijkt. Ze wrijft over haar voorhoofd. Een rode plek, daar plofte de bal tegenaan. Haar wangen kleuren paars, haar lippen zijn samengeperst tot een smalle streep. Dan zet ze als een giraf haar benen wijd uit elkaar en bukt om de bal te pakken. Haar gezicht lijkt elk moment te kunnen ontploffen als ze weer overeind komt.
‘Wie deed dat?’ buldert ze over het plein.
Iedereen zwijgt.
‘Lafaards!’ snauwt mevrouw Zoggers, ‘daar weet ik wel iets op. Van wie is die bal?’ Guus ziet de aarzelende vinger van Thijme, een jongen uit zijn klas, omhoog gaan.
‘Ga een schaar halen,’ commandeert mevrouw Zoggers. Als Thijme terug komt, grist ze de schaar uit zijn handen en stoot de punten hard in de bal. ‘Zo, dat is geregeld,’ zegt ze venijnig. ‘Voetbalverbod.’ Ze smijt de lekke bal op de grond, keert zich om en loopt de school in.
Komt het nog goed en zullen Maartje, Guus, Wouter en Nina toch in Koosburg wennen? En hoe loopt het af met overblijfjuf Zoggers? Lees het in Broodje Koosburger, april 2009, The House of Books, isbn 978 90 443 2291 0
Dit is over Broodje Koosburger geschreven:
Eerste boek van deze auteur. Het is een origineel verhaal, vol humor, fantasie en spanning. De illustrator is erin geslaagd om op zijn karakteristieke manier het verhaal te illustreren met kleine zwart-wittekeningen die goed aansluiten bij de sfeer en de gebeurtenissen in het verhaal. Een levendig verhaal, met veel herkenningsmomenten voor basisschoolleerlingen. Grote spanningsboog, goede karakterontwikkeling van de hoofdpersonen. Klein lettertype. Vanaf ca. 9 jaar.
Recensie- J.W. van Meerten-Hakvoort NBD/Biblion, 2002-2009
